Siirler ask siirleri sevgi siirleri siir dunyasi sairler

DOGUM GÜNÜM SÜN

Hatırlıyor musun sen,
Tanıştığımız o tarihi,
İkinci doğum günüm,
Sayıyorum, demiştim.
Unutmuşken yaşamayı
Sevmeyi sevilmeyi, tattırdın.
Hayattır, belli olmaz ama.
Seni, kalbimin derinlilerine,
Öyle kazıdım ki.
Asla
Ne silinecek, Ne de yerin bilinecek.
Nede, yerini kimse alacak.
Sadece ben, ve yaratan bileceğiz.
Sen oldun, karanlıklarımı,
Aydınlatan güneşim.
Sen benim,
Hem ezelim, hem ide ebedim,
Olacaksın.
Seni çok, çok seviyorum.

SENİ SEVİYORUM EYLÜL BAKIŞLIM

Bende olduğundan beri
ne zaman aynaya baksam; kendimi bulamıyorum.
Gözlerimde gözlerini, dudaklarımda gülüşünü görüyorum.
Hep nefesini soluyorum, tenimde bir ürperti beliriyor.
Koca şehir susuyor sadece sesin çınlıyor kulaklarımda.
Bakabildiğim kadar ileride, dokunabildiğimce yakındasın
ama hasret kalıyorum bebek yüzlüm gülüşüne.

İstanbul gibi bakıyorsun bana, gizemli ve buğulu.
Hem içinde olup, hem yalnız yaşamak bilsen ne kadar zor geliyor.
Hayat kavgasını sürdürüyor sevdam.
Aşk can çekişiyor gecelerimde.
Tenine susuyorum Marmara’nın derinliklerinde.
Yeditepe çalıyor sanki seni benden, yavaş yavaş tüketiyor.

Gökyüzüne yıldızlarla tutunan peçesini çıkarıyorum karanlığın.
Pencereden yatağına süzülen ay ışığı olmak,
yüzünü sürdüğün yastık olup düşlerine avuç açmak için.
Bedeninde serilmeliyim gece gibi.
Meleklerin uyurken bıraktığı gülüşü seyretmeliyim başucunda.

Kalmamı istermisin, yıldızlar bir bir gömülürken sabaha?
dokunmamı istermisin ayaz düşen tenine?
Hani utanmazlığın koynunda
kendinle sevişmelerinde yanında olmamı istermisin ?

Kuruyan teninde terden boncuklar yapabilirim,
güzel bir melodideki piyano tuşları gibi dokunabilirim vücuduna,
kıvrımlarınla ahenkli yaşayabilirim seni.
Rüzgârın dağlarla kucaklaşmasını,
dalgaların kıyılara cilvelerini getir aklına.
Önce, süzülmelerini hisset kumlara köpüklerinin,
sonra kızışan rüzgârla tut ellerimi.
Tüm gücünle sarıl biçare kimliğime.
Açlığımı, susuzluğumu, sırlarımı bitir gecede.
İçimde kıpırdanışların, yüreğimde sıcaklığın, dudaklarımda
titreyişleri sevdanın, tenimin ürpertisinde nefesin olmalı…

Dağıt, hazan düşen yatağımı. Güneşim ol eylül gözlüm.
‘Seni istiyorum’ diye yutkunduğum nefesimi al dudaklarımdan,
sırlarımı çöz öpüşlerinle. Ay gibi yum gözlerini geceye,
yıldız gibi kay geç düşlerimden. Tadını bilmediğim,
tenine düşmediğim hayal olmaktan çık, dökül şehvetinle.

Söyleyemem sana yanan tenimi, kıvılcımı düştü bir kez içime.
Kıvranışlarım kadar sessiz uykusuzluğum.
Her dokunuşumda kendime, haykırışlarım suskunluğum aslında.

Kendime sarılıp yatağın bir ucunda tüm ürkekliğimle gelişini beklerim.
İçimden akan ılıklığı, sıcak sevdayı sana sunmak,
sadece hayalinle bütünleşerek yaşamak çok zor be aşkım…
‘SEN’ bendeysen, benimsen.. Neden gecelere isyanım?

Kirpikten bulutlarını arala artık, güneş gözlerinde kapalı kalmasın,
Uyan! Dünya güneşe, ben sana kavuşayım.
Seni seviyorum eylül bakışlım.

Arzu ALTINÇİÇEK

KELEBEK KANADINDA AŞK

Zamanlar
Güneş ekilip, yıldız biçilen zamanlardı.
Hatırlıyorum…

Ya önce sen vardın yürek olarak içimde
Ya da aşk vardı önce
Gelip içimde kestiğin
Hatırlamıyorum…

Ben imkansıza dudak bükerdim
Sense halime gülerdin…
Olsun! O günlerde ben
Biraz mutlu biraz umutlu
Biraz içliydim
Doğrusu en çok da
Kelebeklerin kanadına işlediğin
Aşkından dertliydim…

Ama o zamanlar
Güneş ekilip yıldız biçilen
Zamanlardı
Aşk dediğin belki de
Geceye veda etmeyen bir ay’dı…

Türküler saklardın derinlerinde
Sazından kaçak…
Bilmezdin.
Ben görürdüm duyardım da
Sen bir kez olsun söylemezdin
Korkularını zaten
Kimselere vermezdin…
Ve böylece
Sen yağmura
Yağmur benim gözlerime hasret
Yaşardık…

Heyhat!
Hep ama hep
O imkansıza takıldın da sen
Ve belki de bu yüzden
Aşk gelip bizi sarsınca yüreklerimizden:
Ben ağlardım gözlerim gülerdi…
Sen gülerdin gözlerin susardı…

Şimdi ben
O zamanların renklerini unuttum.
Belki mavi, belki sarı, belki aktı…
Hatırladığım tek şey
Güneşle yıldız arkadaştı…

Ben unutsam da şimdi
Sen hatırlarsın.
Sesinde ufacık bir hüzün olsa
Ya da acıtan bir özlem gözlerinde
Bembeyaz gecelerinde gelirdim sana bu şehrin…
Gelirdim… Gönlümden…
Ve sen
“Hoş geldin” derdin
Dilinden….
Kocaman bir çocuktum o zamanlar
Belli!
Dil nedir, gönül ne?
Anlamını bildiğim
Şüpheli!

Şimdi söyle bana!
Kaldıysa geriye ne kaldı?
Tek tarafı hesaplı bir sevda
Niyeti bozuk bir dava
Bir de
Sadece dağlara caka satan bir sema…

Ama ben bunların hepsini sevdim.
Şaşacak bir şey yok!
Dedim ya… Ben
Güneş ekilip yıldız biçilen zamanlardan geldim…

Esra GÜZELİPEK

ZAMAN YOK

Fügen Ünal ŞEN

SEN SEN SEN

Yavuz Bülent BAKİLER

KALP YANGINI

Anlatılması imkansız biliyor musun
Bir insanın başka bir insan için bu kadar yanması
Onu gördüğü zaman dizlerinin tutmaması
Konuşamaması…

Adına ne derler acaba
Sadece sevda denip geçilir mi
Yoksa başka bir ismimi vardır
Ya da sadece ben mi yaşıyorum bu duyguları
O yüzden mi bu kadar tarifsiz bu durum
Yanıyorum tutuşuyorum
Anlatamıyorum

Nasıl bir duygu tüneli bu
Nasıl bir aşk ateşi
Hangi dilde anlatılır bu kalp yangını
Hangi asırda yaşanır

Ben bu kadar yakınken sana
Sen yıldızlar kadar uzaksın bana
Yoksa işlediğim günahların
Bedeli mi bilmem
Bu aşk ateşinde yanmak

Yoksa böylesine aşık olmak mı suçum
Gözlerinden başka
Hiç bir şey yokken dünyamda
Bulanmışım demek ki baştan başa günahlara

Adına ne derler acaba
Sadece sevda denip geçilir mi
Yoksa başka bir ismimi vardır
Ya da sadece ben mi yaşıyorum bu duyguları
O yüzden mi bu kadar tarifsiz bu durum
Yanıyorum tutuşuyorum
Nasıl söner bu kalp yangını
Bilmiyorum

Vedat SELAMOĞLU

BİR DİĞERİ,MUHABBETLİ HÜZÜN

nafile,
fikrimle oynama bu gece
ben yine seni düşüneceğim..

hezimete uğradı varlığım,tüm yanık cümlelerimin ucu küllendi
penceremde bir hüzün kuşu,kaşkolünü dolamışsın boynuna,o an gördüm
sevince buladık siyahları,kirli beyazlar hüküm sürdü gözlerimize
gündelik sevinçlerimi al şimdi yanına,terkettiğim bir yüzün
bende kalan ise muhabbetli bir hüzün..

oyalama benim düşlerimi müjgan,caydırması güç
yanlış mı kalmışım aklında?
bir diğeri hayal-i aşk,bir diğeri hüzün yüzümün…

kalemimin en sisli yeri,
tekmilini verdiğin günden beri rüyalarımın yedi rengi
lütf eylediğin aşk-ı zenginliğimin nazende bakışlı,efsunlu gözleri
seninle olmanın ölümlü atifeti yakışıyor bedenime
ah müjgan,ben ister miydim yeniden sevmeyi seni?
sonbaharın en bozgunlu şehidi olur muydum,ölmüşken daha yeni?

yarı açık gözlerinin mahmuduma beyitler besteleyendim
çalmayanlar kalmasın seni,ben hem söyler hem ezber ederdim
sessiz kahkahalarını duyar,dilimin ucunda beslenirdim
demli tenine bir gül goncası serer,memleketimsin derdim
ah müjgan,yabancılar bürümüş etrafını,isteyebilir miydim gençliğimi?
bir şeyler anlatmak istermiş gibi,yağar mıydı yeniden şehir?

ki ağladın mı bu şehirde her yer küflenir!

ikrah yolunda bezdirmek beni,aşk-ı ikrar etmişken yeminli
peşrev zamanını geçtik hep biz,sonlarımız mazide demli
yudum yudum raks ettim hayal-i düşlerinle,usulcacık öpmek için oldum ehl-i
düşün ki sen varsın diye rengarenk nifaklar girdi aramıza,önemli varlığın bu denli
ah müjgan,bir sen bilemedin kıymetini,hiç çağırmadın uzaklardaki nefesini
şuasız titremelerinden ürkmüş gibi,mabedinde kul olmaz mıydım,bir dönsen geri?

bir diğeri aşk_ı hayal
bir diğeri hüzün şimdi

sürekli konuştuk seni…

Alıntı